Het nieuwste concept van zorgondernemer Hans van Putten krijgt nu echt gestalte. In NOVA van zaterdag 4 augustus was te zien hoe het eerste filiaal van De Herbergier zich voorbereidt om in oktober aanstaande officieel te openen.
Wat Hans van Putten doet is heel inspirerend: in De Herbergier woont een beperkt aantal mensen die leiden aan dementie in een zo normaal mogelijke omgeving. Het is nadrukkelijk géén medische omgeving; het ‘sociale model’ is van toepassing. Twee zorgondernemers zorgen voor de dagelijkse gang van zaken. Op 15 bewoners zijn 10 fte’s werkzaam plus vrijwilligers. Van Putten pakt het ‘heel gewoon zakelijk aan’ – dát spreekt me aan!
Wat maakt dit concept nu anders dan reguliere zorg? Zoals ik het uit de reportage begreep, zijn enkele kenmerken:
- dementie wordt niet als zodanig benoemd. Het gaat om mensen met ‘geheugenproblemen’
- bewoners zijn ‘gasten’ of ‘klanten’
- de helft van de woningen is bedoeld voor gasten die alleen AOW hebben. De overige helft wordt verhuurd aan mensen die méér te besteden hebben en dus een meerprijs kunnen betalen voor extra leefruimte (de zorg is voor iedereen gelijk)
- mensen met AOW houden, na betaling van de huur en andere kosten, evenveel over om vrij te besteden als in reguliere verpleeghuizen
- er wordt in het huis níet zichtbaar voor de gasten aan ‘administratie’ gedaan
- centraal staan ‘liefde en aandacht’ voor de gasten; de zorg is geen ‘doel op zich’ maar een voorwaarde voor het leven
- nadrukkelijk aandacht voor ‘privacy’
- gasten mogen zelf beslissen of ze op de eigen kamer of gezamenlijk willen eten
- gasten kunnen hun eigen woon- en leefruimte inrichten
- de zorg wordt betaald vanuit het persoonsgebonden budget
- uiteindelijk selecteert Hans van Putten persoonlijk de ondernemers
Het concept spreekt mij zeer aan. Als ik een enkele kritische noot mag maken, dan zou dat over het volgende gaan:
- in traditionele verpleeghuizen worden dementerenden ook echt ‘verpleegd’ of ‘behandeld’. Ik weet daar het fijne niet van, maar zouden deze mogelijkheden, indien gewenst, ook in de Herbergier beschikbaar zijn? Oftewel: is er méér dan ‘liefde en aandacht’ beschikbaar via behandel en/of zorg-plannen?
- hoe zit het met garanties van kwaliteit: welke normen en standaarden worden gehanteerd? Hoe transparant is dit?
Per saldo denk ik dat dit een zéér goed initiatief is, waarvan er feitelijk nog duizenden nodig zijn in Nederland. Het kan tot voorbeeld dienen voor veel ‘reguliere verpleeghuizen’.
Ik heb mijn twijfels over de terugkeer van de particuliere ouderenzorg. Op mijn weblog heb ik hier twee blogs aan gewijd. Zie aldaar.
[...] concept van de Herbergier spreekt mij aan, zoals ik eerder meldde. Maar voor een vergelijking met of ‘extrapolatie’ naar andere delen van de [...]